Tak. Znam też Phum. Leży daleko na Wschodzie, na terenach nie oznaczonych na mapach. Gdzieś za Pustynią Płaczu, dalej niż Pustynia Westchnień, nawet za Elvherem. To jedno z najstarszych Młodych Królestw. Wszystko to prawda, choć nie mogę potwierdzić tego, że Wschód nie jest zaznaczony na mapach. Jeżeli już, to chyba tylko przez dzikusów z Zachodu... Zdaje mi się, że dzielisz ze mną wygnanie. Mnie nie wypędzono. Prowadzę poszukiwania. Kiedy je skończę, wrócę do mego świata. Wrócisz, powiadasz? To interesujące, mój bladolicy przyjacielu. Sądziłem, że powrót stąd jest niemożliwy. Może i tak jest, a ja zostałem oszukany. Jeśli twoje moce nie znalazły ci drogi na inną płaszczyznę, zapewne i moje mnie nie ocalą. Moce? Odkąd wyrzekłem się służby dla Chaosu, nie mam żadnych. I cóż, przyjacielu, czy zamierzasz ze mną walczyć? Na tej płaszczyźnie jest tylko jedna osoba, z którą chcę walczyć i to nie jesteś ty, Wojowniku Kapłanie z Phum. Elryk schował miecz do pochwy i w tej samej chwili zza skały wyłonił się jego rozmówca, wkładając strzałę o szkarłatnym drzewcu do szkarłatnego kołczanu. Nazywam się Rackhir powiedział.

(Reklama: )